Wymagane jest uaktualnienie wtyczki Flash Player.
INFO 24:
      
Znajdujesz się w: Start / NASZA GMINA / Sołectwa / Sołectwo Wysoka

Gmina Łańcut
ul. Adama Mickiewicza 2a
37-100 Łańcut
Tel.: 17 225 22 64
E-mail: ug@gminalancut.pl
 - obwieszczenie_wojta_30_12_2010.jpg więcej

Facebook
ZS Wysoka
Sołtys
Zarządzanie kryzysowe
GMINNY OŚRODEK POMOCY SPOŁECZNEJ
Centrum Kultury Gminy Łańcut
Amatorska Liga Siatkówki
Lokalna Grupa Działania ZIEMIA ŁAŃCUCKA
Agrohurt
Podkarpacki Portal Pracy
cedig
mikroporady
PolskaNiezwykla.pl
e-podroznik
Łańcut GADA
Lokalny 24
Gdzie jest burza
Sołectwo Wysoka
 

Wieś położona na południe od Łańcuta, w jego bezpośrednim sąsiedztwie. Od wschodu graniczy z Soniną, od północy z Łańcutem, od zachodu z Kraczkową, a od południa z miejscowością Albigowa. Zabudowa wsi jest skupiona przy wiejskich drogach przecinających rzeczkę Sawa. Najlepszy dojazd z Łańcuta ulicą Moniuszki oraz lokalnymi drogami z Albigowej i Soniny.

 - solectwa_wysoka_1.jpg

Historia

Wieś założona w II połowie XIV wieku przez Ottona z Pilczy herbu Topór generalnego starostę ziemi ruskiej i wojewodę sandomierskiego, właściciela dystryktu łańcuckiego. Po raz pierwszy wzmiankowana w 1384 roku.

Od 1586 roku własność rodziny Korniaktów. W roku 1742 jako dzierżawcy notowani Marcin i Anna Dąbrowscy, a następnie Andrzej i Marianna Rutkowscy. Kolejnym administratorem (od 1767) był Andrzej Szatkowski. Przed 1780 rokiem wieś nabył wojewoda ruski, chorąży wielki koronny, targowiczanin Stanisław Szczęsny Potocki. Zastawił on Wysoką u Konstancji Bielskiej, kasztelanowej halickiej. W 1785 roku należała do księcia Adama Ponińskiego, dwa lata później właścicielką została niejako Rogalińska. Od 1798 roku własność Józefa i Tekli Smydzińskich. Kolejnymi dziedzicami byli Konstancja i Antoni Świdzińscy, od których Wysoką w 1819 roku odkupił Alfred Potocki. W skład ordynacji łańcuckiej wieś wchodziła do 1944 roku. W dawnych czasach mieszkańcy Wysokiej słynęli z wyrobów tkackich, posiadali nawet własnych cech. Do chwili obecnej jeden z przysiółków wsi nosi nazwę "Tkacze". Tak samo nazywa się Zespół Obrzędowy, który prezentuje m.in. "Wesele wysockie".

Zabytki

Kościół parafialny pw. św. Małgorzaty.
Usytuowany w centrum wsi, nieopodal rzeczki Sawa. Parafia erygowana tuż po założeniu wsi, wymieniona po raz pierwszy w dokumencie kardynała legata Dymitra z 1384 roku. Pierwszy kościół spalili Tatarzy w 1624 roku. Nowy, drewniany ufundował dziedzic i kolator Konstanty Korniakt. Świątynię tę rozebrano w 1911 roku. Obecny kościół został wzniesiony w latach 1911-13 według projektu Stanisława Majerskiego przez budowniczego z Łańcuta Stanisława Cetnarskiego. W 1987 roku otynkowany.

Murowany z cegły, otynkowany, trójnawowy, halowy z transeptem, neogotycki, orientowany. Fasada zaakcentowana wysuniętą, czterokondygnacjową wieżą. Ołtarze neogotyckie, wykonane po 1945 roku, z barokowymi obrazami z XVIII wieku. Polichromia wykonana w latach 1934 i 1942 przez Stanisława Szmuca.

Plebania
Usytuowana po drugiej stronie drogi, na wprost kościoła. Klasycystyczno - neorenesansowa, murowana z cegły, otynkowana, wybudowana w 1908 roku.

Kapliczki
Murowane z cegły, otynkowane, ozdobione skromnym detalem architektonicznym ze współczesnymi figurami świętych i obrazami dewocyjnymi. Wybudowane w najważniejszych punktach wsi. Pierwsza, fundacji Walentego Michny z 1903 roku znajduje się w centrum wioski, przy skrzyżowaniu dróg, nieopodal kościoła, kolejną wybudowano w przysiółku "Budy" w 1908 roku, następną ufundowali na "Tkaczach" Franciszek i Agata Gońscy w 1910 roku, jeszcze inną wzniesiono w 1905 roku przy granicy z Soniną, a w 1930 roku ufundowano kapliczkę na "Dołach", przy drodze do Albigowej.

Obok cegielni, na granicy Wysokiej i Łańcuta stoi od niepamiętnych czasów stara kapliczka. Murowana z cegły, otynkowana, przepruta z strzech stron arkadami wspartymi na kolumnach. Wewnątrz figura Matki Boskiej, ustawiona w 1984 roku w miejscu skradzionej figury św. Jana Nepomucena. Jest to najstarsza kapliczka zarówno w Wysokiej, jak i całej okolicy wybudowana prawdopodobnie w XVIII wieku.

Dawny folwark Potockich
Usytuowany w zachodniej części wsi, przy drodze do Albigowej, obok szkoły rolniczej. Z licznych niegdyś zabudowań, w których prowadzono hodowlę koni roboczych, do chwili obecnej zachowały się budynki gospodarcze oraz kancelaria. Budynki są przebudowane i zaadoptowane na cele mieszkalno dydaktyczne pobliskiej szkoły.

Budynki mieszkalne
Na uwagę zasługuje kilka budynków wybudowanych w okresie międzywojennym. Są to domy murowane, wzniesione w typie wilii łańcuckich, ozdobione detalem architektonicznym. Warto tutaj wymienić domy nr 77, 100 oraz 21. W obejściach znajdują się stare zabudowania gospodarcze.

UG Łańcut
Położenie Gminy Łańcut
Biuletyn Informacji Publicznej
Dziennik Ustaw
Monitor Polski
Dziennik Urzędowy
Elektroniczna Skrzynka Podawcza
e-mapa
Wybory prezydenckie
Gmina Łańcut w obiektywie
Głos Gminy Łańcut
Album Gminy Łańcut
5 września 2015
pn wt śr czw pt so nd
  1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30        
imieniny
Doroty, Justyna, Wawrzyńca
Pytanie do wójta
Jak często odwiedzasz naszą stronę?
codziennie
wynik 32,59%
co drugi dzień
wynik 9,38%
raz w tygodniu
wynik 13,83%
raz w miesiącu
wynik 21,98%
raz w roku
wynik 22,22%
Łączna ilość głosów: 405
Foto galeria
Mapa dojazdu
Baza firm
Forum gminne
Zwierzęta bezdomne
PIORIN komunikaty
Jesteś 442225
osobą która odwiedza ten portal.
   Poprawny HTML 4.01 Transitional Poprawny arkusz CSS Poprawne kodowanie UTF-8
projekt i hosting: INTERmedi@  |  zarządzane przez: CMS - SPI
Niniejszy serwis internetowy stosuje pliki cookies (tzw. ciasteczka). Informacja na temat celu ich przechowywania i sposobu zarządzania znajduje się w Polityce prywatności.
Jeżeli nie wyrażasz zgody na zapisywanie informacji zawartych w plikach cookies - zmień ustawienia swojej przeglądarki.
x