Zamknij
Przejdź do wersji zoptymalizowanej dla osób niewidzących i słabowidzących
Przejdź do wyszukiwarki
Przejdź do menu górnego
Przejdź do treści głównej
Przejdź do menu prawego
Przejdź do mapy serwisu
Przejdź do stopki
  • Gmina Łańcut
  • Gmina Łańcut
  • Gmina Łańcut
  • Gmina Łańcut
  • Gmina Łańcut
  • Gmina Łańcut

Gmina Łańcut

ul. A. Mickiewicza 2a
37-100 Łańcut
NIP 815 16 32 222
Tel.: 17 225 22 64
fax.: 17 225 65 36

 

Godziny pracy urzędu

poniedziałek      7:00-16:30
wtorek - piątek 7:00-15:00

Strona główna

Sołectwo Sonina

 

Wieś rozciąga się na południowy-wschód od Łańcuta, w jego bezpośrednim sąsiedztwie. Od południa i zachodu graniczy z Wysoką, od wschodu z Głuchowem i Kosiną, a od północy ze wspomnianym wyżej Łańcutem. Zabudowa Soniny skupia się w dolinie rzeki Sawa.
Najlepszy dojazd umożliwiają: droga krajowa nr 881 z Łańcuta do Kańczugi oraz lokalna droga z Wysokiej.

 - solectwa_sonina_1.jpg

Historia

Poprzednie nazwy miejscowości: Schonerwalt, Sanyna, Szanyna. Wieś lokalna zapewne w II połowie XIV wieku przez Ottona z Pilczy, dziedzica dystryktu łańcuckiego. Po raz pierwszy wzmiankowana w dokumencie kardynała legata Dymitra z 1384 roku pod nazwą Schonerwalt. Sonina nieprzerwanie wchodziła w skład włości łańcuckiej. Kolejno jej właścicielami byli Pileccy z Łańcuta, Stadniccy, następnie Lubomirscy, a na koniec rodzina Potockich.

Zabytki

Kościół parafialny pw. św Jana Chrzciciela
Usytuowany w środku wsi, obok nowej szkoły. Wybudowany w latach 1988-1991 według projektu Jana Bulsza i Władysława Jagiełły.

Kościół filialny pw. św. Jana Chrzciciela
Usytuowany w zakolu Sawy, na niewielkim wzniesieniu, w nieznacznej odległości od głównej wiejskiej drogi. Obecnie od strony wspomnianej drogi przesłania go współczesny budynek szkolny.

Pierwszy kościół w Soninie wybudowano w 1469 roku. Został on spalony przez Tatarów. Obecnie istniejącą świątynię wzniesiono 2. poł. XVII wieku. Wielokrotnie przebudowany i remontowany. Ważniejsze prace miały miejsce w latach: 1854, 1892 1893 (podwyższenie sklepienia, dobudowa zakrystii i kaplicy), 1922-1923 (budowa nowej wieży), 1932, 1947, 1967.

Jest to świątynia orientowana, drewniana, konstrukcji zrębowej, oszalowana deskami. Korpus prostokątny, zamknięty trójbocznym prezbiterium. Od zachodu wieża, a od północy przylega kaplica Ogrójca (z osobnym wejściem) i zakrystia.

Wnętrze przesklepione kolebką pozorną, podzielone na trzy nawy parami słupów. Wyposażenie wnętrza z okresu XVII-XIX wieku. Ołtarz główny z 3. ćw. XVII, w polu główny obraz Chrzest Chrystusa z tegoż okresu. Dwa ołtarze boczne: pierwszy wczesnobarokowy z późniejszymi uzupełnieniami, drugi Eklektyczny z XIX wieku.

Wokół kościoła pozostałości obwarowań ziemnych tzw. Twierdzy chłopskiej, wykorzystującej naturalne ukształtowanie terenu.

Kapliczki
Jedna z nich znajduje się w centrum wsi. Murowana z cegły, otynkowana, dwukondygnacyjna, słupowa, ufundowana w XIX wieku przez rodzinę Długoszów. Inna pw. św. Sebastiana, wybudowana w 1907 roku przez rodzinę Welców, murowana z cegły, neogotycka, znajduje się przy "gościńcu kańczudzkim".

Budynki mieszkalne
W Soninie znajduje się sporo budynków murowanych, powstałych na przełomie XIX i XX wieku, ozdobionych detalem architektonicznym. Przykłady to domy nr: 52, 368, 490, 234, 371, 490.

Upadek młyna w Soninie
Przez długie lata nieźle wiodło się sonińskim młynarzom. Staw przymłyński zasilony przez Sawę był pełen wody, a i chętnych do mielenia zboża nie brakowało.
Zbliżały się święta Wielkiejnocy i roboty we młynie było w bród. Chętnych do mienia nie brakowało, dzień do roboty wydawał się za krótki. Dopiero w Wielki Czwartek z wieczora młynarz zakończył pracę, czas był najważniejszy, bowiem Wielkotygodniowe nabożeństwa trwały i do kościoła iść należało, a nie we młynie ślęczeć. Nazajutrz, rano właściciel z młynarczykiem posprzątali jeszcze co trzeba i zamierzali iść do domu, kiedy to pod młyn podjechała spóźniona fura. Byli to Cyganie.

Na nic się zdały błagania Cygana i jego żony. Młynarz za nic w świecie nie chciał uruchomić młyna. Zamknął młyńskie wrota, aż zazgrzytały zawiasy. Założył na nie skobel i zawiesił kłódkę. Odprawił Romanów i poszedł do swojej chałupy.

Ale odtąd coś z młynem zaczęło się dziać niedobrego. Niedługo potem burza rozpętała się nad okolicą i woda w stawie przymłyńskim się nie zmieściła. Zerwała groblę i połamała młyńskie koło. Właściciel naprawił szkody ale okazało się, że jakieś szkaradne robactwo do młyna wlazło, tak że wstręt był tam wchodzić, bo wszędzie to paskudztwo chodziło. No i ludziska, jak niegdyś tłumnie garnęli się do młyna, tak teraz omijali go z dala. Szeptano, że ową klęskę sprowadzili Cyganie. I to ich sprawka, bo z zemsty mieli na grobli zakopać świński ryj, rozlać nieco srebra i zaklęciami klęskę na młynarza sprowadzić. Bo jak świnia ryjem w ziemi ryje, tak burzliwe wody rozryły groblę. A jak rtęć rozlana po podłodze rozpływa się tak wody stawy rozpłynęły się, a robactwo rozlazło się po młynie. Odtąd młyn nieruchomy został, w coraz większą ruinę popadał, aż w końcu upadł zupełnie i rozebrano go. Zostało po nim tylko miejsce, które jedni Świńskim Ryłem, a inni Ogonem nazywają.
(według Z. Trześniowski, Didko spod kamiennego mostu, Rzeszów 1999.)

UG Łańcut
Mapa Gminy Sołectwo Kraczkowa Sołectwo Cierpisz Sołectwo Handzlówka Sołectwo Albigowa Sołectwo Wysoka Sołectwo Sonina Sołectwo Głuchów Sołectwo Kosina Sołectwo Rogóżno
Mapa Gminy Sołectwo Kraczkowa Sołectwo Cierpisz Sołectwo Handzlówka Sołectwo Albigowa Sołectwo Wysoka Sołectwo Sonina Sołectwo Głuchów Sołectwo Kosina Sołectwo Rogóżno
projekt i hosting: INTERmedi@ | zarządzane przez: CMS - SPI
Niniejszy serwis internetowy stosuje pliki cookies (tzw. ciasteczka). Informacja na temat celu ich przechowywania i sposobu zarządzania znajduje się w Polityce prywatności.
Jeżeli nie wyrażasz zgody na zapisywanie informacji zawartych w plikach cookies - zmień ustawienia swojej przeglądarki.
Zamknij